Dua kali peluang itu muncul pada hari terakhir. Dua kali pula rakyat Malaysia terpaksa menerima warna perak. Tetapi kalau kita hanya melihat angka emas yang tidak jadi 10, kita akan terlepas dua cerita besar: pasangan padel yang pulang dengan pingat pada penampilan pertama sukan itu, dan pasukan hoki yang membawa harapan ke final sebelum India menutup pintu ke Los Angeles.
Malaysia menamatkan hari ke-15 Sukan Asia Aichi-Nagoya 2026 dengan sembilan emas. Jumlah itu menyamai kutipan terbaik negara di Guangzhou pada 2010, menurut laporan Bernama. Rekod baharu memang tidak tercipta. Namun sembilan emas tetap pencapaian yang berat nilainya, lebih-lebih lagi apabila dua peluang terakhir hanya diputuskan di gelanggang final.
Padel: perak dalam sukan yang baru masuk temasya
Christian Didier Chin dan Aidan Yunus tiba di final beregu lelaki ketika padel buat pertama kali dipertandingkan di Sukan Asia. Lawan mereka ialah pilihan utama dari Qatar, Mashari Naif dan Rashed Naif. Keputusan 3-6, 1-6 memihak kepada pasangan Qatar, tetapi pingat perak Malaysia sudah tercatat dalam sejarah pertama acara itu.
Untuk pembaca yang belum biasa dengan padel, ini sukan raket beregu yang dimainkan dalam gelanggang berdinding. Bola boleh memantul pada dinding selepas terkena lantai, menjadikan kedudukan, komunikasi dan bacaan arah bola sangat penting. Sebab itu perjalanan pasangan baharu ke final tidak boleh dipandang ringan hanya kerana perlawanan terakhir berakhir dengan kekalahan.
Ada beza antara 'terlepas emas' dengan 'gagal'. Christian dan Aidan memang kalah kepada pasangan pilihan utama. Pada masa yang sama, mereka membawa pulang pingat dari acara sulung, sesuatu yang memberi penanda aras jelas kepada sukan ini di Malaysia. Keputusan itu boleh dibaca sebagai permulaan, bukannya penamat cerita padel negara.
Hoki: satu jaringan penyamaan, kemudian tekanan meningkat
Di padang hoki Gifu Prefectural Green Stadium, impian negara lebih besar daripada pingat. Emas juga membawa tiket automatik ke Sukan Olimpik Los Angeles 2028. India, juara bertahan, membuka jaringan menerusi penalti sudut oleh kapten Harmanpreet Singh pada minit ke-11. Tiga minit kemudian Shello Silverius menyamakan kedudukan 1-1 untuk Malaysia.
Pada ketika itu, final masih terbuka. India kembali di depan melalui Jugraj Singh pada minit ke-23. Masuk suku ketiga, penalti strok yang disempurnakan Hardik Singh pada minit ke-42 melebarkan jurang kepada 3-1. Shilanand Lakra menambah gol pada minit ke-54 sebelum Harmanpreet menjaringkan gol keduanya tiga minit kemudian. Keputusan akhir: India 5, Malaysia 1.
Susunan jaringan itu penting. Skor akhir nampak besar, tetapi ia tidak menunjukkan bahawa Malaysia sempat bangkit selepas ketinggalan awal. Ia juga tidak menunjukkan titik ketika India mula menguasai peluang bola mati. Bagi penyokong yang menonton, rasa kecewa datang bukan sekadar kerana kalah, tetapi kerana pasukan sempat memberi sebab untuk percaya bahawa final boleh berubah arah.
Ketua jurulatih Brendon Carolan selepas perlawanan mengakui kelemahan mempertahankan penalti sudut antara faktor penting. Menurut laporan Bernama, beliau berkata Malaysia mampu menyaingi intensiti India pada awal permainan, sebelum kesalahan berulang dalam kawasan D memberi lawan lebih banyak peluang. Carolan turut menyebut keperluan bermain lebih kerap menentang pasukan bertaraf dunia supaya pemain terbiasa dengan tempo tinggi hingga tamat perlawanan.
Itu penjelasan yang lebih berguna daripada sekadar mencari seorang pemain untuk dipersalahkan. Dalam hoki, satu penalti sudut boleh mengubah kedudukan; beberapa peluang seumpamanya mengubah seluruh rentak. Apabila pasukan sudah ketinggalan, mereka perlu menyerang lebih berani. Ruang di belakang pula bertambah. Final kali ini menunjukkan betapa cepat keputusan boleh menjauh walaupun permulaan tampak seimbang.
Perak bukan tiket terus, tetapi laluan belum tertutup
Kemenangan India menjadikan pasukan itu layak secara automatik ke LA28. Bagi Malaysia, laluan terus menerusi Sukan Asia sudah tertutup dan pasukan perlu mencari peluang melalui kejohanan kelayakan lain. Bernama mengingatkan bahawa hoki lelaki negara pernah meraih perak di Guangzhou 2010 dan Jakarta-Palembang 2018; emas pertama acara ini masih menunggu.
Satu perkara mudah dilupakan ketika emosi final masih panas: pasukan yang mara ke perlawanan penentuan sudah menewaskan lawan lain sepanjang perjalanan. Carolan sendiri memuji usaha pemainnya dalam kempen itu. Beliau berkata tumpuan selepas ini termasuk memperkemas pertahanan dan menambah kedalaman skuad. Itu kerja yang kurang dramatik daripada malam final, tetapi mungkin lebih menentukan nasib kelayakan nanti.
Di luar padang, angka sembilan juga perlu diberi tempat sewajarnya. Ia bukan angka rawak yang sedap ditulis pada papan pingat. Ia menyamai pencapaian terbaik Malaysia di Sukan Asia, walaupun sasaran untuk melangkah satu lagi anak tangga tidak tercapai. Dua perak pada hari terakhir tidak memadam sembilan emas yang dimenangi sebelum itu.
Sehari sebelum dua final itu, tiga emas baharu meletakkan Malaysia tepat di ambang rekod. Azizulhasni Awang menang keirin lelaki, sementara pasukan skuasy wanita dan lelaki masing-masing meraih emas acara berpasukan. Bernama melaporkan empat daripada sembilan emas negara datang daripada skuasy, setelah S. Sivasangari dan Ng Eain Yow turut memenangi acara individu. Ini bukan kejayaan yang bergantung pada satu malam atau satu nama sahaja.
Bagi Azizulhasni, emas keirin itu hadir pada penampilan terakhirnya di Sukan Asia, menurut laporan berkenaan. Koleksi keseluruhannya di temasya ini merangkumi tiga emas, satu perak dan dua gangsa. Dalam suasana orang ramai mengira sama ada emas kesepuluh akan tiba, kisah penutup seorang atlet berpengalaman mudah tenggelam. Namun ia memberi wajah manusia kepada nombor di papan pingat: setiap emas mempunyai perjalanan latihan, usia dan peluang yang tidak akan berulang dalam bentuk yang sama.
Skuasy pula menunjukkan kekuatan yang lebih luas. Emas individu dan berpasukan memerlukan jenis tekanan berbeza. Dalam acara individu, satu pemain menanggung seluruh keputusan di gelanggang. Dalam acara pasukan, kemenangan perlu datang melalui gabungan beberapa perlawanan dan kepercayaan kepada rakan sepasukan. Empat emas daripada satu sukan patut mendorong perhatian kepada cara bakat itu dibina dan dipertahankan selepas temasya tamat.
Sebab itu malam dua perak tidak sepatutnya menjadi satu-satunya bingkai cerita kontinjen. Ia malam yang mengecewakan, ya. Tetapi ia datang selepas hari yang menyaksikan pencapaian terbesar negara disamai melalui kayuhan dan skuasy. Melihat seluruh perjalanan tidak mengurangkan rasa sedih penyokong hoki atau padel; ia cuma memastikan kita tidak memadam kerja atlet lain ketika membincangkan peluang yang terlepas.
Mungkin cara paling jujur mengenang malam ini ialah membenarkan dua perasaan hadir serentak. Kita boleh kecewa kerana peluang emas ke-10 dan tiket hoki ke Olimpik terlepas. Kita juga boleh menghargai pasangan padel yang mencipta permulaan baharu serta kontinjen yang menyamai rekod negara. Selepas lampu final padam, soalan seterusnya bukan lagi 'mengapa tiada emas ke-10?' semata-mata, tetapi apa yang perlu dibina supaya peluang terakhir pada temasya akan datang dapat diambil.
Sources & further reading
Prepared with AI assistance from linked reporting. The cover is an AI-generated editorial illustration. Spotted something we should correct?